(Zelal)

Azad, bir kez daha bu konağın en kaba, en kör ve en anlayışsız adamı olduğunu gözlerimin içine baka baka kanıtlamıştı. Yüzüme savurduğu zehirli sözler daha kulaklarımdan silinmeden kapıyı sertçe çarpıp çıkmış, odada kalan o tok ses sanki söylediklerinin son yankısı gibi üzerime çökmüştü.

Ne olduğu belirsiz… Dağdan indirdiğim, başıma bela olan kuma… Lavin’ime hakaret olur.