Rojin Ana’nın son sözleri avlunun üzerine keskin bir sessizlik bıraktı. Sanki o an konaktaki herkes nefesini tutmuş, söylenen her sözün duvarlara çarpıp geri dönmesini bekliyordu.

Zelal, içindeki korkuya rağmen kendini toparladı. Sesi titremesin diye kelimelerini dikkatle seçti.

— Rojin Hanım…