Gözlerinin içine baktım; öfkesinin ardındaki o titreyen korkuyu gördüm. Dijvar aslında hem haksız hem de kendi cehenneminde haklıydı.Bu konağın taş duvarları arasında bir kız evlat, müjde değil yük demekti. Zelal Hanım’ın gözünden düşmemek, elindeki son kozu kaybetmemek için bu yalanı bir kalkan gibi kullanıyordu. Adar’ı kapı dışında bırakması bebeği saklamasından değil, kendi sonunu saklamasındandı.Bencildi, evet; ama bu topraklarda var olabilmek için bencil olmaya mecbur bı