Sabah gözlerimi açtığımda Karan hala derin bir uykudaydı; huzurlu nefes alışverişini izleyip usulca yataktan kalktım. Kısa bir duş alıp üzerimi değiştirdikten sonra aşağı, salonun hareketli kalabalığına karıştım. Evde herkes kendi dünyasında, günlük telaşlar içindeydi. Tam bir köşeye çekilmiştim ki, Lorin hızla yanıma gelip kıkırdayarak, "Yezda yenge, abim yukarıda koridorda seni arıyor, deliye dönmüş durumda," dedi.

"Ne? Neden?" diye şaşkınlıkla sordum. Lorin sadece gülerek