Saat 19:45. Şehrin üzerine çöken akşam karanlığı, gökdelenlerin soğuk neon ışıklarıyla delinirken, arabamın direksiyonunu sıkmaktan parmak boğumlarım bembeyaz olmuştu. Killian’ın holding binasının devasa, siyah cam kaplı gövdesi, tıpkı onun gibi bütün şehre tepeden bakıyor, her şeyi eziyordu. Yağan ince yağmur, arabamın sileceklerinde monoton bir ses çıkarırken, zihnimde sadece o tehdit yankılanıyordu: “Benim olduğum her odada bir kamera vardır.”

Kendi kız kardeşimin nişanlı