Chloe yavaşça yerinden kıpırdadı. Topuklu ayakkabılarının sesi atölyenin taş zemininde yankılanırken, gözleri mermer heykelle benim darmadağın olmuş, kırmızı elbiseli siluetim arasında gidip geliyordu. Tam karşımda durduğunda, aramızdaki o bir metrelik mesafe, kapanması imkansız bir uçurumdu.

Gözlerimin içine baktı. İçindeki o masum kız çocuğu saniyeler içinde ölmüş, yerine ruhu çalınmış, ihanete uğramış bir kadın gelmişti.

Elini kaldırdığını gördüm ama kaçmadım.