“Önce ailem güvende, sonra Tamer,” diye mırıldanır Derya; cümlenin ucu cam buğusuna değip kaybolurken, motorun homurtusu ayak tabanlarından ince bir titreşim gönderir. Yağmur, kaputun üzerinde iğneli bir sabırla tıkırdar; kabinin içinde benzin ve ıslak deri kokusu aynı notada asılı kalır. Aras, vitesin yanında parmaklarını bir kez kıvırıp bırakır; gri gözlerinde tek bir çizgi, düğme gibi kapalı. Mira, tabletin parlak yüzeyinde akan koordinatları kaydırır; haritanın kenarında