Gece, vadilere çöktüğünde zamanın akışı bile ağırlaşmış gibiydi. Cassian ve Averiel, Ariôn’ un gösterdiği yol üzerinden kuzey rüzgârına doğru yürümeye başladılar. Yol, ölü bir ormanın içinden geçiyordu. Ağaçlar yapraksız, gövdeleri kül rengindeydi. Ne kuş ötüyordu ne de böcek sesi geliyordu. Sadece rüzgâr vardı. Ve rüzgârın içinde, çok uzaklardan gelen yankılar. "Bu gece onların gecesi" dedi Cassian, sesini düşürerek. “Karanlığın içinde kaybolmuş ruhlar, mühürlerin enerjisin