Sabah, Euryn’in taşlarında doğmadı. Gök hâlâ sessiz, ışık ise utangaçtı. Sanki yeni gün gelmeye cesaret edemiyor, çemberin etrafında yürüyen gölgelerin arasında yönünü kaybetmişti. Averiel, geceden beri gözlerini kapamamıştı. Mühürlerin ağırlığı artık onunla bütünleşmişti; ama bu, dinlenme ihtiyacını ortadan kaldırmıyordu. Ruhunun derinliklerinde titreyen yeni bir çağrı vardı. Bu kez bir mühür değil, bir yokluğun yankısıydı. Nael, çemberin dışında kısa adımlarla yürüyordu. H