Gökyüzündeki mühürler, yankıların sembollerine dönüşürken dünya ağır ağır yeniden şekilleniyordu. Averiel’ in bedeninden dışarı taşan mühür kırığı, hâlâ gökte dönüyor, evrensel bir geçidi açıyordu. Bu geçit, yalnızca gölgelerin değil; tarihin unutulmuş yankılarının da sesiyle büyüyordu. Vadide bulunan herkes, artık bir sınırın eşiğindeydi. Cassian kılıcını sırtına yerleştirdi, çünkü bu geçitten sonra artık kılıçların değil, anlamların konuşacağı bir dünyaya adım atacaklardı.