Gökyüzü açıldığında herkes bir an için nefes almayı unuttu. Yıldızlarla bezeli gece mavisi, yankı düzleminin tarihinde ilk kez bir yön, bir üst, bir sonsuzluk duygusu taşıyordu. Bu, yalnızca görsel bir değişim değildi. Düzlemin yapısı, varoluş biçimi değişmişti. Artık yankılar yere düşüp yok olmuyor, göğe yükselerek iz bırakıyordu. Cassian, ellerini başının üzerinde birleştirip gökyüzüne baktı. “Bunca zaman aşağıya bakıyorduk. Meğer yukarıda da bir şey varmış.” Nael diz çökm