Toprak yavaş yavaş renk değiştiriyordu. Lerna’ nın nemli, gri yolları geride kalmıştı. Önlerinde kurak, kırmızıya çalan geniş bir arazi uzanıyordu. Çatlamış toprak, kurumuş ağaçlar ve yer yer rüzgârla havalanan siyah kül parçaları bu bölgenin zamanında yanmış olduğunu söylüyordu. Averiel gözlerini kısarak ilerledi. İçindeki yeni mühür, burada bir şeylerin beklediğini hissediyordu. Sanki bu topraklar onun adını tanıyor ama henüz dile getirmemişti. Cassian sessizce yanındayd