Ve Chris o eşiği aşmıştı. Alex, sabah kahvesini içtiği mutfakta, yere düşen kupanın kırılma sesini duyduğunda irkildi. Kupayı yere düşüren Chris değildi. Ama yere bakıldığında hiçbir şey yoktu. Kırılma sesi netti, yankılıydı, ama ortada kırık yoktu. Alex, gözlerini kapatıp derin bir nefes aldı. “Bir şey oluyor,” dedi kendi kendine. “Ve bu, görünenden daha büyük.” Chris, gün boyunca zaman boşlukları yaşamaya başladı. Bazen mutfağa gidip neden gittiğini unuttu. Bazen bir cümle