Sabah ev sessizdi. Ama bu sessizlik uykudan değil, yorgunluktan doğuyordu. Tüm gece boyunca kimse tam anlamıyla uyuyamamıştı. Ayin sırasında Chris’in ağzından dökülen kelimeler, gözlerinden yansıyan o boşluk… hepsi hâlâ herkesin zihninde dönüp duruyordu. Fakat sabah olup gün doğduğunda hiçbir şey değişmemişti. Güneş doğmuştu ama evin içinde ışık hâlâ bir yere değmiyordu. Chris, mutfak masasının başında oturuyordu. Önünde boş bir defter vardı. Parmakları sayfaların ucunu okşu