ADAR

Mardin'den döndükten sonra iki hayat yaşamaya başladım.

Gündüz hayatım bir aynanın yüzeyi gibiydi. Parlak, düzgün, kusursuz. Sabah yedide kalkıyordum. Serap'ın yanından. Serap bu aralar benden önce uyanıyordu. Mutfağa iniyor, kahvemi kendi elleriyle yapıyordu. Beş yıl boyunca bunu bir kez bile yapmamıştı. Kahveyi yatağa getiriyor, kenara oturuyor, saçlarımı okşuyordu.