MİRAN ATEŞOĞLU Cümle ağzımdan çıktığı an göğsümün ortasındaki o koca taş adeta patladı. Aşiret ağalarının tatmin olmuş mırıltıları, Karadağların kibri zihnimin uğultusunda silindi gitti. Bakışlarım kapıdaki parmaklıklara kaydı. Hazal’ın şakağındaki o soğuk namlu yavaşça çekildi. Kardeşim dizlerinin üzerine yığılıp hıçkırıklara boğulurken ben kendi kıyametime imza atmıştım. Bacımın canını kurtarmıştım ama kendi ruhumu o taş salona gömmüştüm.

İki saat içinde her şey bir kabus