Gecenin serinliğinde hafif bir rüzgar esiyor açıkta kalan saçlarım ise süzülüyordu. Şehzade Mustafa dik duruşuyla oturmaya devam ederken sessizce baktı.

Yerimde kıpırdandım. Doğruydu, bilmeliydi. Ama tüm gerçekleri değil elbette. Tarih...

Kahverelerindeki otorite ve sarsılmaz o ifade her daim nasıl orada kalabiliyordu. "Nereden gelirsin öyleyse Hekim Hatun!"