Viktor’un silahının soğuk namlusu alnıma nişanlanmışken, odadaki havanın buz tuttuğunu hissedebiliyordum. Burak’ın bedeni yanımda gerilmiş, omuzundaki ölümcül yaraya rağmen her an üzerlerine atılmaya hazır bir panter gibi kasılmıştı. Ama benim gözlerim Viktor’un o kibirli, mavi gözlerine kilitlenmişti.

"Başka birine mi gönderdin?" diye tısladı Viktor, namluyu bir milim bile kaydırmadan. Yüzündeki o alaycı ifade yerini, kontrolünü kaybetmiş bir adamın öfkesine bırakmıştı. "Ya