Elinde kahvesiyle patronunun odasına ilerlerken, tekrar aynı küçümseyici bakışlara maruz kalmak istemediğini fark etti Göksun. Ama hayat her insana adil davranmıyordu ve onun için iş seçme olanağı artık tamamen bitmişti. Şu an hiçbir şeye olmadığı kadar o piç patronuna muhtaçtı. Adam da belki bunu biliyor ve ona göre muamele çekiyordu. Ya da patronu aslında doğuştan bir pislikti ve insani duygulardan tamamen soyutlanmıştı; robotsu tavırlarının ve o hiç gülmeyen yüzünün başka