( Göksun’un Anlatımı ile )

Ellerimi karnımın üzerinde birleştirdim, sanki kendimi bu adamın buz gibi bakışlarından koruyabilirmişim gibi... Bu adamın karşısında böyle savunmasız, böyle ezilmiş durmaktan nefret ediyordum. Kuzey, sadece konuşarak değil, aldığı nefesle bile beni eziyordu sanki. Odanın içindeki varlığı, üzerime çöken karanlık bir gölge gibiydi.

Eğer eski ben olsaydım, o özgürlüğüne düşkün, kimseye eyvallahı olmayan Göksun olsaydı; şimdiye kadar çoktan istifayı