Dıtt... dıtt... dıtt... Rahatlamış bir nefes verdim. Kız kaderini çizmiş ve hayatındaki en mantıklı kararı vermişti.

Adam vücudunu geriye doğru sürükleyerek kaçmaya çalışırken, telefonu soğukkanlılıkla cebime tıktım. "Eh, buraya kadarmış. Belli ki seni kurtaracak kimse yok. Hadi, şimdi biraz eğlenelim."

Bıçağımı kınından çıkardığımda yükselen tiz bağırışlar yüzümü buruşturmama neden oldu. Böylelerinde zeka geriliği olduğuna artık emindim.