Dışarıdaki dünyanın sesi tamamen kesilmişti. Ne trafik, ne komşu gürültüsü, ne de sokak satıcısının sesi... Sadece ben ve bu düzenbaz mimari. Sanki ev sahibi, beni sadece dört duvar arasına değil, zamansız ve yalıtılmış bir tiyatro sahnesine kilitlemişti. İçimdeki son mantık kırıntısı kaç diye bağırdı, ama ayaklarım, sanki ağır, karanlık bir halının üzerine mıhlanmış gibiydi.

Arkamdan yaklaşan adamdan, burnuma dolan deri ve çam karışımı erkeksi bir koku ciğerlerime akın etti