Sabahın ilk ışıkları çatı katının geniş pencerelerinden içeri sızarken, kapının altından atılmış küçük, siyah bir zarfı fark ettim. Üzerimde sadece Roman'ın gömleğiyle yataktan çıkıp kapıya doğru yürüdüm.

Zarfı elime aldığımda, üzerinde Bratva'nın çift başlı kartal mührü vardı. Ama mühür kırmızı mumla değil, kurumuştur kanla basılmıştı.

Roman arkamdan yaklaşıp belime sarıldı, çenesini omzuma yasladı. "Ne o?" diye sordu uykulu bir sesle.