Tarık uçar gibi yolları tüketirken arada bir alnını yoklayan ince sızı ile basit şeyler zihninde canlandıkça yarına dair umutları arttı.

Biliyordu, Rabbi bir kapı aralamıştı. Şimdi elinden geleni yapıp o kapıya layık olmaya çalışacaktı.

Öğlen üstü eve ulaştığında hala anahtarı cebinde olan eve bir suçlu gibi girdi.