Banyonun buğulu sıcaklığından çıktıktan sonra oda daha serin gelmişti. Atlas dolaptan bir havlu alıp Duru’nun omuzlarına bıraktığında Duru istemsizce gülümsedi. “Şu an fazla iyi davranıyorsun.” Atlas kaşını hafifçe kaldırdı. “Belki sadece sana dokunmak için bahane arıyorumdur.” Duru’nun kalbi yine hızlandı. Yatağa geçtiklerinde şehir tamamen aydınlanmaya başlamıştı. Perdelerin arasından süzülen soluk gün ışığı odanın içine vuruyordu ama ikisi de zamanı unutmuş gibiydi. Atlas