"Valerie?" Roman yataktan fırladı, saniyeler içinde yanımdaydı. Çıplak göğsü hızla inip kalkıyor, gözleri dehşetle açılmış bir şekilde yüzüme bakıyordu. "Ne oldu? Kimdi o?"

"Arthur..." diye fısıldadım, titreyen ellerimle kollarımı kendime sararak. "O... o ölmemiş Roman. Morgdan çıkmış. Kendi ayaklarıyla yürüyüp gitmiş."

Roman’ın yüzündeki o uykulu mahmurluk saniyeler içinde silindi ve yerini saf, ölümcül bir cinnete bıraktı. Elleri saçlarının arasına gitti, küfür ederek oda