Banyodan çıktığımda Azad, pamuklu pijamalarını giymiş, rahat bir tavırla koltuğa uzanmış elindeki telefonla ilgileniyordu. Hiç sesimi çıkarmadan yatağa süzüldüm. Bakışlarımı tavana dikip fısıltı kadar kısık bir sesle, “Azad...” dedim.

Yavaşça bana döndü. “Hı?” derken sesi derin ve dingindi.

“Seni iki ateş arasında bırakmak istemedim... Özür dilerim.”