Emir: O zaman bu akşam herkes geliyor.

Mert: Kimse son dakika kıvırmasın.

Kuzey: Ben geliyorum.

Emir: Sen zaten gelmek zorundasın.

Kuzey: Niye?

Emir: Gitmeden önce son kez seni görmek istiyoruz.

Kuzey: Son kez demeyin dedim.

Mert: Tamam tamam.

Mert: Gitmeden önceki en güzel akşam diyelim.

Kuzey: Daha iyi.

Emir: Bir de eski fotoğraflara bakacağız.

Kuzey: Sakın.

Mert: Neden?

Kuzey: Çocukluk fotoğraflarımı çıkarırsanız hepinizi engellerim.

Emir: Çok geç.

Mert: Arşiv bende.

Kuzey: Mert.

Mert: Efendim?

Kuzey: Seni seviyorum.

Mert: Ben de seni.

Kuzey: Ama o fotoğrafları atarsan seni öldürürüm.

Emir: İşte özlediğimiz Kuzey geri geldi.

Mert: Şaka bir yana, bu akşam telefonları bırakıyoruz.

Emir: Evet.

Kuzey: Neden?

Mert: Çünkü yarın yine herkes kendi hayatına dönecek.

Kuzey: Haklısın.

Emir: O yüzden bu akşam sadece biz varız.

Kuzey: Tamam.

Mert: Ve yarın ne olursa olsun…

Emir: Bugünü hatırlayacağız.

Kuzey: Anlaştık.

Mert: Saat dokuz.

Emir: Geç kalan çayları ısmarlar.

Kuzey: O zaman Emir kesin aç kalır.

Emir: Siktir git.

Kuzey: Görüşürüz.

Mert: Görüşürüz kardeşim.

Emir: Seni bekliyoruz.

Kuzey: Ben de sizi.

Kuzey: …

Kuzey: Bu arada çocuklar.

Mert: Ne oldu?

Kuzey: Cidden teşekkür ederim.

Emir: Oğlum duygusala bağlama şimdi.

Kuzey: Bir şey söylemek istedim sadece.

Mert: Biz buradayız.

Emir: Sen dönene kadar da buradayız.

Kuzey: İnşallah.

Mert: İnşallah değil.

Mert: Döneceksin.

Kuzey: Tamam kardeşim.

Emir: Şimdi git hazırlan.

Kuzey: Tamam.

Kuzey: Akşam görüşürüz.

Mert: Görüşürüz.

Emir: Görüşürüz.

Kuzey: Çıkıyorum gruptan.

Emir: Niye?

Kuzey: Telefonu bırakacaktık ya.

Mert: Daha akşam dokuz olmadı.

Kuzey: Prova yapıyorum.

Emir: Sen harbiden kafayı yedin.

Kuzey: Görüşürüz.

Mert: Görüşürüz.

Emir: Görüşürüz.

Kuzey: …

Kuzey: Telefonu kapatıyorum.

Kuzey telefonu masanın üzerine bırakır.

Birkaç dakika sonra telefon tekrar titrer.

Kuzey ekrana bakar.

Mesaj Lina’dandır.

Lina: Kuzey?

Kuzey birkaç saniye ekrana bakar.

Kuzey: Efendim?

Lina: Müsait misin?

Kuzey: Evet.

Lina: Bir şey soracağım.

Kuzey: Sor.

Lina: Yarın gidiyorsun, değil mi?

Kuzey: Evet.

Lina: Kesin mi?

Kuzey: Kesin.

Lina: Saat kaçta?

Kuzey: Sabah erkenden.

Lina: Tam olarak?

Kuzey: Lina, neden soruyorsun?

Lina: Sadece bilmek istiyorum.

Kuzey: Yaklaşık yedi gibi çıkacağım.

Lina: Anladım.

Kuzey: Bir şey mi oldu?

Lina: Hayır.

Kuzey: Emin misin?

Lina: Değilim.

Kuzey: Lina…

Lina: Sana bir şey söyleyeceğim.

Kuzey: Söyle.

Lina: Ama lütfen yanlış anlama.

Kuzey: Seni dinliyorum.

Lina: Yarın gitmeden önce seni görmek istiyorum.

Kuzey ekrana uzun süre cevap yazmadan bakar.

Kuzey: …

Lina: Cevap vermek zorunda değilsin.

Kuzey: Hayır.

Lina: Hayır ne?

Kuzey: Cevap vermek zor değil.

Lina: Ne diyeceksin?

Kuzey: Ben de seni görmek istiyorum.

Lina: Ama ayrıldık.

Kuzey: Biliyorum.

Lina: O zaman neden?

Kuzey: Çünkü ayrılmış olmamız seni hiç tanımadığım anlamına gelmiyor.

Lina: …

Kuzey: Üç yıl boyunca hayatımdaydın.

Kuzey: Bir gecede hiçbir şey olmamış gibi davranamam.

Lina: Ben de davranamıyorum.

Kuzey: Nerede buluşalım?

Lina: Eski park.

Kuzey: Saat?

Lina: Sen ne zaman çıkacaksan biraz öncesi.

Kuzey: Tamam.

Lina: Ama kimseye söyleme.

Kuzey: Mert ve Emir’e mi?

Lina: Evet.

Kuzey: Söylemem.

Lina: Özellikle Mert’e.

Kuzey: Neden?

Lina: Çünkü bizi görürse kesin bir şey söyler.

Kuzey: Haklısın.

Lina: Bir de…

Kuzey: Bir de ne?

Lina: Çok uzun kalmayalım.

Kuzey: Neden?

Lina: Çünkü ne kadar uzun kalırsak o kadar zor olacak.

Kuzey: Zaten zor.

Lina: Biliyorum.

Kuzey: Lina.

Lina: Efendim?

Kuzey: Bunu gerçekten istediğine emin misin?

Lina: Hayır.

Kuzey: O zaman neden istiyorsun?

Lina: Çünkü seni son kez görmeden gitmene izin verirsem pişman olacağımı biliyorum.

Kuzey: Son kez deme.

Lina: Ne diyeyim?

Kuzey: Bilmiyorum.

Lina: Ben de bilmiyorum.

Kuzey: Seni görünce ne söyleyeceğimi de bilmiyorum.

Lina: Bir şey söylemek zorunda değilsin.

Kuzey: Ya sen?

Lina: Ben de değilim.

Kuzey: O zaman sadece otururuz.

Lina: Olur.

Kuzey: Konuşmak istemezsen konuşmayız.

Lina: Olur.

Kuzey: Gitmek istersen gidersin.

Lina: Sen de gitmek istersen gidersin.

Kuzey: Tamam.

Lina: Kuzey?

Kuzey: Efendim?

Lina: Yarın geldiğinde…

Kuzey: Evet?

Lina: Bana sarılma.

Kuzey: …

Lina: Çünkü o zaman gitmene izin veremem diye korkuyorum.

Kuzey: Tamam.

Lina: Kızmadın mı?

Kuzey: Hayır.

Lina: Neden?

Kuzey: Çünkü seni anlıyorum.

Lina: Keşke anlamasan.

Kuzey: Keşke.

Lina: Yarın görüşürüz.

Kuzey: Görüşürüz.

Lina: İyi geceler.

Kuzey: İyi geceler Lina.

Lina: Kuzey?

Kuzey: Efendim?

Lina: Bir şey daha var.

Kuzey: Söyle.

Lina: Seni unutmaya çalışacağım demiştim ya…

Kuzey: Evet.

Lina: Yarın seni gördükten sonra bunun daha da zor olacağını biliyorum.

Kuzey: Benim için de.

Lina: O zaman yarın birbirimize hiçbir şey için söz vermeyelim.

Kuzey: Tamam.

Lina: Sadece vedalaşalım.

Kuzey: Tamam.

Lina: Gerçekten git bu sefer.

Kuzey: Gideceğim.

Lina: Ama yarın gel.

Kuzey: Geleceğim.

Lina: İyi geceler Kuzey.

Kuzey: İyi geceler Lina.

Kuzey telefonu kapatır.

Bir süre ekrana bakmaya devam eder.

Sonra kendi kendine tek bir mesaj daha yazar.

Kuzey: Yarın seni görünce nasıl gideceğim bilmiyorum.

Mesajı göndermez.

Telefonu masaya bırakır.